به گزارش پایگاه خبری ندای فردا،در دنیای پرشتاب و پیچیده صنعت امروز، قدرت یک سازمان بیش از آنکه با ظرفیت تولید یا انباشت دارایی‌های فیزیکی سنجیده شود، با محک توانایی سازگاری و بازآفرینی خود در شرایط دشوار ارزیابی می‌شود. بحران‌ها، چه در قالب تحریم و محدودیت‌های بین‌المللی باشد، چه در حوادث ناشی از وضعیت جنگی […]

صنعت فولاد در تمامی کشورهای درحال‌توسعه و توسعه‌یافته، افزون بر آنکه یک فعالیت تولیدی ثروت‌ساز به شمار می‌آید، یک صنعت مادر، راهبردی و زیربنایی تلقی می‌شود؛ صنعتی که شالوده بسیاری از بخش‌های اقتصادی، صنعتی و زیرساختی بر آن استوار شده است؛ از حمل‌ونقل و انرژی گرفته تا مسکن، خودروسازی، لوازم‌خانگی، صنایع معدنی و پروژه‌های عمرانی، همه به‌گونه‌ای مستقیم یا غیرمستقیم با فولاد پیوند خورده‌اند. از این منظر، فولاد یک محصول استراتژیک قلمداد می‌شود که پایه‌ای برای استقلال صنعتی، امنیت تولید و پایداری اقتصادی کشور است.

دوازدهم دی‌ماه، سالروز به بهره‌برداری رسیدن شرکت فولاد هرمزگان جنوب، فرصتی ارزشمند برای بازخوانی یکی از مهم‌ترین تصمیمات راهبردی گروه فولاد مبارکه در مسیر توسعه متوازن و جهان‌تراز شدن است. فولاد هرمزگان از بدو شکل‌گیری، نه صرفاً به‌عنوان یک واحد تولیدی، بلکه به‌مثابه حلقه‌ای اساسی در راهبرد کلان گروه فولاد مبارکه تعریف شد؛ حلقه‌ای که اتصال صنعت فولاد کشور به آب‌های آزاد و بازارهای جهانی را امکان‌پذیر ساخت.

توسعه صنعتی در جهان امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند زیرساخت‌های پایدار، سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت و درک مسئولیت‌هایی فراتر از مرزهای تولید است. صنایع بزرگ نه‌تنها موتور محرک اقتصاد ملی به شمار می‌آیند، بلکه با نقش‌آفرینی در پروژه‌های زیربنایی، اجتماعی و سلامت، مسیر توسعه‌ای متوازن را برای جوامع پیرامونی و کشور فراهم می‌کنند. در این چارچوب، فولاد مبارکه به‌عنوان یکی از راهبردی‌ترین صنایع کشور، طی سال‌های اخیر در دو عرصه مهم ملی، یعنی انتقال آب پایدار و ارتقای سلامت جامعه، گام‌هایی اثرگذار برداشته که هر دو در زمره ضرورت‌های امروز ایران قرار دارند

در هر جامعه‌ای، پیوندی ناپیدا اما عمیق میان رفتارها، گفتارها و تصمیم‌های انسان‌ها برقرار است. هیچ فردی در خلأ عمل نمی‌کند و هیچ رفتاری بی‌اثر بر دیگران باقی نمی‌ماند. جامعه همچون پیکری واحد است که سلامت و پایداری آن در گرو رفتار درست و مسئولانه‌ تک‌تک اعضای آن است. اگر بخشی از این پیکر دچار آسیب یا بی‌توجهی شود، همه اندام‌ها از آن متأثر خواهند شد. از این‌رو، مسئولیت‌پذیری نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای حفظ انسجام و پیشرفت جمعی است.

از ابتدای سال ۱۴۰۴، پویش «یک قدم به جلو» در فولاد مبارکه با هدف تقویت روحیه همدلی، بهبود مستمر و حرکت جمعی کارکنان آغاز شد. این پویش، فراتر از یک شعار سازمانی و نشان‌دهنده باور جمعی است که هر گام کوچک، اما هدفمند کارکنان می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی در رشد و پایداری سازمان داشته باشد. هر گامی که با همکاری و تعهد برداشته شود، به پیشرفت کلی مجموعه کمک می‌کند و نمونه‌ای از باور به پیشرفت از درون سازمان است.

در دنیای امروز، مسئولیت اجتماعی بخشی از مأموریت سازمانی شرکت‌های بزرگ است؛ مأموریتی برای ساختن آینده‌ای بهتر در کنار جامعه‌ای که در آن زیست می‌کنند. در فولاد مبارکه، این مفهوم سال‌هاست که از کمک‌های مقطعی و محدود فراتر رفته و به بخشی از هویت سازمانی تبدیل شده است.

اصفهان در طول تاریخ، همواره به‌عنوان یکی از کانون‌های تمدن، فرهنگ و هنر ایران‌زمین شناخته شده است؛ اما در دوران معاصر، این شهر علاوه بر پیشینه فرهنگی و هنری خود، با حضور صنایع بزرگ و اثرگذار، به‌ویژه شرکت فولاد مبارکه، جایگاه تازه‌ای در عرصه اقتصاد ملی و منطقه‌ای یافته است. بی‌تردید قرار گرفتن فولاد مبارکه در استان اصفهان، نه‌تنها مسیر رشد و توسعه اقتصادی این استان را دگرگون کرده، بلکه به شکل مستقیم و غیرمستقیم بر ابعاد اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حتی زیست‌بومی این منطقه تأثیرگذار بوده است.

صنعت فولاد، از ارکان اصلی اقتصاد هر کشور و یکی از مهم‌ترین شاخص‌های توسعه صنعتی و اقتصادی ایران به شمار می‌رود. در این میان، شرکت فولاد مبارکه اصفهان به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد در غرب آسیا، نقشی راهبردی در تأمین نیازهای داخلی و نیز در صادرات و ارزآوری برای کشور ایفا کرده است. نقش این شرکت در توسعه صنعتی ایران، نقشی حیاتی و بی‌بدیل است که آثار آن امروز در سراسر زنجیره ارزش صنعت فولاد، از استخراج مواد اولیه تا تولید محصول نهایی، به‌وضوح قابل مشاهده است

بنیان‌گذار کبیر جمهوری اسلامی ایران، که انقلاب سال ۵۷ مرهون اندیشه و نگرش عمیق و راهبردی ایشان بود، استقلال سیاسی و اقتصادی را اصل اساسی نظام اسلامی می‌دانست و خودکفایی و تولید داخلی را شرط تحقق این استقلال برمی‌شمرد. ایشان همواره بر ضرورت پرهیز از وابستگی به بیگانگان و تربیت نیروی متخصص داخلی تأکید می‌کردند، مسئله‌ای که در وصیت‌نامه تاریخی حضرت امام خمینی (ره) نیز به‌صراحت مورد تأکید قرار گرفته است.