عنوان «مادر صنعت» سال‌هاست که با نام ذوب‌آهن اصفهان پیوند خورده است. با این حال، این پرسش اساسی مطرح است: چرا ذوب‌آهن اصفهان شایسته این عنوان است؟ این پرسش، محور گفت‌وگوی مفصل با دکتر مهدی ترکاشوند، مدیر ساماندهی شرکت‌‎های ذوب و فولادی تاصیکو شد. پاسخ‌های ارائه شده طیف گسترده‌ای از مسائل تاریخی، فنی و مدیریتی شرکت را پوشش می‌دهد.تصمیم گرفته شد که این دیدگاه‌های جامع، در قالب مصاحبه، با مخاطبان و تمامی علاقه‌مندان به صنعت فولاد به اشتراک گذاشته شود که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.

مدیرعامل شرکت فولاد سبز خاورمیانه گفت : شرکت فولاد سبز خاورمیانه پل ارتباطی بین تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان است که به دنبال ایجاد بازاری سالم و پایدار برای تأمین فولاد کشور می باشد.

در یک سخنرانی کلیدی که به نوعی مسیر آینده صنعت فولاد کشور را ترسیم کرد، سید اردشیر افضلی، ضرورت استراتژیک متحول‌سازی مدیریت زنجیره تأمین (SCM) را نقطه آغاز هرگونه جهش فناورانه دانست. افضلی تأکید کرد که دستیابی به اهداف بلندپروازانه «فولاد سبز» و همگامی با «انقلاب صنعتی پنجم» بدون یک هم‌افزایی متعادل میان قدرت پردازش هوش مصنوعی و نبوغ نیروی انسانی میسر نخواهد بود. وی با اشاره به نتایج عملی این رویکرد تحولی در شرکت تحت مدیریتش، از صرفه‌جویی قابل توجه روزانه ۱۴۴ مگاوات در مصرف برق خبر داد که نشان‌دهنده پیوند مستقیم نوآوری‌های فناورانه با پایداری محیط زیست و بهره‌وری اقتصادی کلان است.

شرکت فولاد مبارکه اصفهان که با نماد «فولاد» در بورس تهران معامله می‌شود، در صورت‌های مالی شش‌ماهه منتهی به شهریور ۱۴۰۴ بار دیگر عملکرد قدرتمند خود را به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد خاورمیانه به نمایش گذاشت.

صنعت فولاد به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه اقتصادی جهانی، همواره به عنوان یکی از بزرگترین منابع انتشار گازهای گلخانه‌ای شناخته شده است. این صنعت که مسئول حدود ۷ تا ۸ درصد از انتشار دی‌اکسیدکربن جهان است، اکنون در آستانه تحولی بنیادین قرار دارد. ترکیب هوش مصنوعی و انرژی‌های تجدیدپذیر در حال ایجاد انقلابی سبز در روش‌های تولید فولاد است که می‌تواند آینده این صنعت را به کلی متحول کند.

در شرایطی که بسیاری از تولیدکنندگان فولاد در جهان و همچنین تولیدکنندگان داخلی کشور با مشکل کاهش تقاضا مواجه‌اند، تمرکز فولاد مبارکه بر پروژه‌های کلان داخلی، ازجمله پروژه انتقال آب به استان‌های سیستان، خراسان و یزد می‌تواند علاوه بر تأمین ورق موردنیاز تولید لوله‌های این پروژه‌ها و نقش‌آفرینی در توسعه ملی، نقطه قوتی برای حفظ سودآوری باشد.